De linkse klager is geen slachtoffer, maar handelswaar, verdienmodel, winstproduct. John Tabé ziet geen pech, geen noodlot. Hij ziet keuzes: stemhokjes, jarenlange verering van de markt als heilige machine, minder overheid, meer vrijheid, en vooral: meer winst. Altijd meer. En kijk eens. Prijzen schieten omhoog. Zekerheden verdampen. De rekening… Die landt keurig bij de burger. Die vervolgens klaagt. Hard. Overal. Klagen, klagen. Voorspelbaar. Want winstmaximalisatie is geen ideaal, het is een machine: koud, meedogenloos. Alles wat geld kost, wordt uitgeknepen: arbeid, natuur en gezondheid. De schade… Die schuift door, naar later, naar een ander. En zodra iemand op de rem wil trappen: paniek. "Betutteling!" "Bemoeizucht!" De overheid moet weg, tot het misgaat. Dan moet ze terug. Snel, gratis, zonder vragen. Ondertussen: recordwinsten, duurdere bo...