De VVD roept luid dat zij niet met GroenLinks‑PvdA wil regeren. Dat wordt gepresenteerd als een principiële keuze, een harde morele grens. Maar achter die stoere woorden schuilt geen zelfverzekerde Liberale partij. Het is een partij die zonder bedelen geen kant op kan. En dus begint het spel via de achterdeur: stil, ongemakkelijk, bijna nederig om steun. Aan de voorkant verklaart de VVD GroenLinks‑PvdA onaanraakbaar. Te links, te lastig, te besmet om mee samen te werken. Maar zodra de meerderheid ontbreekt, slaat de toon om. Dan vraagt dezelfde VVD fluisterend of GroenLinks‑PvdA misschien tóch wil helpen. De steun wordt discreet geregeld, zodat de partij naar buiten kan doen alsof alles uit eigen kracht is bereikt. Het meest wrange is wat daarna volgt: zodra GroenLinks‑PvdA die steun verleent, presenteert de VVD het resultaat zonder blikken of blozen als puur rechts VVD‑beleid. Alsof er nooit een bedeltocht is geweest. Alsof de concessies die elders zijn losgepeuterd, rechtst...

  Tanks rukken op in het oosten. De oorlogsdreiging groeit, defensiebudgetten stijgen en de NAVO zet Nederland onder druk. Maar deze zichtbare dreiging leidt ons af van een fundamentele verandering: Nederland verliest zijn onafhankelijkheid, niet door raketten, maar door data. Data is de nieuwe macht . Het vormt de ruggengraat van onze economie, overheid en dagelijks leven. Het bepaalt wie we zijn en wat we doen. Toch geven wij die ruggengraat vrijwillig uit handen. Alles wat we zeggen, kopen of plannen, wordt beheerd door buitenland ers . Zij houden de sleutel tot ons collectieve geheugen en daarmee tot onze toekomst. Hoewel Nederland zich graag digitale koploper noemt, ligt de harde waarheid elders: onze digitale fundamenten zijn buitenland ers . Zolang zij onze data beheren, hebben wij geen controle. Deze buitenland ers vallen onder wetten die hun overheden toegang geven tot onze informatie, ook als die in Nederland is verzameld. De sleutels tot onze samenleving liggen d...

  Elk jaar met oud en nieuw: het vreugdevuur, de saamhorigheid, de traditie waar Nederland zo graag mee pronkt. De vuren van Scheveningen en Duindorp dragen zelfs het predicaat Immaterieel Cultureel Erfgoed . We vertellen elkaar dat ze symbool staan voor liefde, respect, verbinding en het doorgeven van tradities. Onze cultuur. Maar er is nóg een traditie: wegkijken. Zwijgen. Niet ingrijpen wanneer het misgaat. En het gaat mis, steeds vaker en steeds ernstiger. Het sprookje dat alleen ‘buitenstaanders’ rellen veroorzaken, m oet stoppen. Ook bewoners doen mee: mensen uit de wijk die vernielen, hulpverleners bedreigen en zich onaantastbaar wanen zodra de vlammen oplaaien. Mensen die traditie zien als een vrijbrief om grenzen te overschrijden. En de rest kijkt toe, haalt de schouders op en fluistert dat het ‘erbij hoort’. Maar intimidatie hoort nergens bij. Vernieling hoort nergens bij. Het bedreigen van hulpverleners. Walgelijk. Dan volgt de ravage: afvalbergen, kapotte hekken, ge...

  Zodra een kabinet interesse toont in een megaproject, zie ik de kosten omhoogschieten. Het rapport Wennink is nog niet eens besproken en de teller staat al op 150 miljard euro. Bedrijven ruiken geld en eisen meteen extra bijdragen. Ik herken het patroon direct: zodra publiek geld op tafel ligt, schuift het bedrijfsleven aan met een open rekening. De voorbeelden stapelen zich voor mijn ogen op. Het Nationaal Groeifonds, Project Beethoven, de miljarden voor ASML, telkens hoor ik dezelfde boodschap: zonder staatssteun stort alles in. Ondertussen ontsporen grote projecten keer op keer. De hogesnelheidslijn loopt 4,3 miljard uit de hand, de Betuwelijn 2,2 miljard, de Noord‑Zuidlijn meer dan 2 miljard. Zelfs de renovatie van het Binnenhof explodeert van 300 miljoen naar 2 miljard euro. Voor mij is de conclusie glashelder: zo’n 70% van de grote overheidsinvesteringen van 100 miljoen euro of meer mislukt door overschrijdingen, vertragingen of beide. Ik zie hoe bedrijven het spel spele...

Boven Den Haag hangt paniek. Het Rapport‑Wennink wordt verkocht als laatste redding, alsof het land instort als we niet meteen ingrijpen. In deze opgevoerde crisissfeer staan burgers in de alarmstand. Kritiek wordt uitgeschakeld, twijfel geldt als onverantwoord. Achter de mooie praat over “groei” en “welvaart” schuilt een harde realiteit. Publiek geld stroomt naar aandeelhouders, terwijl voorzieningen waar gezinnen op leunen worden uitgekleed. Werknemersrechten verdwijnen, sociale zekerheid brokkelt af en steeds meer risico’s komen bij werkenden te liggen. Zij leveren in, terwijl bedrijven worden ontzien. De werkgroep achter het rapport bestaat uit een kleine, gesloten kring van bestuurders en topbedrijven. Vakbonden en mensen die afhankelijk zijn van publieke voorzieningen ontbreken. De mens telt als kostenpost. Het resultaat is voorspelbaar: bedrijven adviseren de overheid over wat zij nodig hebben, vooral meer publiek geld en minder regels. Ondertussen worden voorzieningen verder...

We leven in een nieuwe VOC-tijd. Geen schepen en kanonnen, maar servers en algoritmes. Digitale roofbunkers. AI-bedrijven plunderen dag en nacht. Ze zuigen het internet leeg: jouw kennis, jouw werk, jouw creativiteit. Alles wordt meegenomen. Zonder toestemming. Zonder vergoeding. Zonder respect. Onderwijs wordt leeggeroofd. Wetenschap opgeslokt. Kunst gekopieerd. Schrijvers uitgegumd. Jij werkt, zij verdienen. Dit is vooruitgang. Digitaal kolonialisme. De rijkdom van enkelen, gebouwd op de arbeid van velen. En jij... Jij kijkt toe. Jij zwijgt... Het is normaal dat jouw werk gratis in hun databases belandt. Erkenning en compensatie bestaan niet. Hun credo is duidelijk: “Wij nemen. Wij gebruiken. Wij verdienen.” En jij ... Elke les, elke publicatie, elke zin die jij schrijft kan morgen worden gekopieerd door een machine. Jouw stem vervangen. Jouw werk vermarkt. Jouw waarde gestolen. Dit is roof. Dit is plundering. Dit is de moderne VOC. Het is een roofstaat. Een digitale kolonie....

Volgens de rechtse partijen PVV, BBB, FvD, VVD, JA21 en ‘Nederland voor de Nederlanders’ zullen Amerikanen binnenkort massaal naar Nederland komen. Ze vluchten voor fascisme, vervolging om hun geloof of geaardheid. De Verenigde Staten glijden af naar autocratie, de democratie kraakt en de dictatuur dreigt. Politieke chaos zal onvermijdelijk een vluchtelingenstroom op gang brengen die ook Nederland zal bereiken. En wij, als land van “orde, regels en menselijkheid”, zouden deze mensen met open armen moeten ontvangen. Het recht op bescherming is vanzelfsprekend. Barmhartigheid. Maar hier begint het verschil: de Amerikaanse vluchteling wordt gezien als een slachtoffer. Een slachtoffer van een ontspoorde politiek. Iemand die "bij ons hoort". Omdat hij geen ongewenste invloeden met zich meebrengt, een vreemde taal spreekt en geen gewoonten heeft die onze ‘beschaving’ zouden kunnen ondermijnen. De Amerikaanse vluchteling is vertrouwd, veilig, herkenbaar. De rest. De vluchteling u...