De fabrikant bepaalt wat u eet. Niet de overheid.
De
overheid geeft een advies: eet minder vlees en kies vaker voor bonen,
linzen en noten. Geen wet, geen verbod, geen controle
aan de deur. Alleen informatie.
Toch
barst het meteen los. Rechtse rakkers schieten in de hoogste boom.
Betutteling. Bemoeizucht. "Ik bepaal zelf wat ik eet en drink."
En ook: "We moeten helemaal niks."
Rakkers,
dat klopt. Niemand moet iets. Dat is precies het punt. Het
is een advies, geen dwang. Niemand pakt uw gehaktbal af. Niemand
schrijft u voor wat er vanavond op tafel staat. U kiest zelf. U
blijft vrij. Eet
smakelijk.
Maar
terwijl jullie druk zijn met overheidsadvies, gebeurt er iets anders.
Iets wat niet zichtbaar is, maar wel
direct op uw bord ligt. De rechtse vrije markt, vaak geprezen als
ultieme vrijheid, schuift stiekem
en stilletjes
met uw eten. Fabrikanten stoppen minder vlees in producten en vullen
aan met bonen, kikkererwten en groenten, zonder uitleg, zonder
waarschuwing. En ja rakkers,
uw gehaktbal schuift langzaam richting vegaballetje.
En
dan de prijs. Die gaat omhoog. Minder vlees, meer betalen. Simpel.
Stil. Zonder uitleg.
En
daar blijft het ineens oorverdovend stil. Waar is de woede nu,
rechtse rakkers? Waar zijn de grote woorden over keuzevrijheid en
transparantie? Geen protest. Geen verontwaardiging. Geen ophef.
Blijkbaar is een eerlijk advies van de overheid een groter probleem
dan een stille en stiekeme verandering door fabrikanten.
De
overheid zegt openlijk wat zij adviseert en laat de keuze volledig
bij u. Fabrikanten veranderen producten zonder het te zeggen, maar de
kritiek richt zich vooral op Den Haag.
De
conclusie is simpel en hard, rakkers: uw vrijheid wordt niet beperkt
door een advies van de overheid, maar uitgehold door stille, stiekeme
aanpassingen van fabrikanten. En precies daar blijft het stil.
Verdacht stil.
Eet
smakelijk.
Reacties
Een reactie posten