Zodra een kabinet interesse toont in een megaproject, zie ik de kosten omhoogschieten. Het rapport Wennink is nog niet eens besproken en de teller staat al op 150 miljard euro. Bedrijven ruiken geld en eisen meteen extra bijdragen. Ik herken het patroon direct: zodra publiek geld op tafel ligt, schuift het bedrijfsleven aan met een open rekening. De voorbeelden stapelen zich voor mijn ogen op. Het Nationaal Groeifonds, Project Beethoven, de miljarden voor ASML, telkens hoor ik dezelfde boodschap: zonder staatssteun stort alles in. Ondertussen ontsporen grote projecten keer op keer. De hogesnelheidslijn loopt 4,3 miljard uit de hand, de Betuwelijn 2,2 miljard, de Noord‑Zuidlijn meer dan 2 miljard. Zelfs de renovatie van het Binnenhof explodeert van 300 miljoen naar 2 miljard euro. Voor mij is de conclusie glashelder: zo’n 70% van de grote overheidsinvesteringen van 100 miljoen euro of meer mislukt door overschrijdingen, vertragingen of beide. Ik zie hoe bedrijven het spel spele...

Boven Den Haag hangt paniek. Het Rapport‑Wennink wordt verkocht als laatste redding, alsof het land instort als we niet meteen ingrijpen. In deze opgevoerde crisissfeer staan burgers in de alarmstand. Kritiek wordt uitgeschakeld, twijfel geldt als onverantwoord. Achter de mooie praat over “groei” en “welvaart” schuilt een harde realiteit. Publiek geld stroomt naar aandeelhouders, terwijl voorzieningen waar gezinnen op leunen worden uitgekleed. Werknemersrechten verdwijnen, sociale zekerheid brokkelt af en steeds meer risico’s komen bij werkenden te liggen. Zij leveren in, terwijl bedrijven worden ontzien. De werkgroep achter het rapport bestaat uit een kleine, gesloten kring van bestuurders en topbedrijven. Vakbonden en mensen die afhankelijk zijn van publieke voorzieningen ontbreken. De mens telt als kostenpost. Het resultaat is voorspelbaar: bedrijven adviseren de overheid over wat zij nodig hebben, vooral meer publiek geld en minder regels. Ondertussen worden voorzieningen verder...

We leven in een nieuwe VOC-tijd. Geen schepen en kanonnen, maar servers en algoritmes. Digitale roofbunkers. AI-bedrijven plunderen dag en nacht. Ze zuigen het internet leeg: jouw kennis, jouw werk, jouw creativiteit. Alles wordt meegenomen. Zonder toestemming. Zonder vergoeding. Zonder respect. Onderwijs wordt leeggeroofd. Wetenschap opgeslokt. Kunst gekopieerd. Schrijvers uitgegumd. Jij werkt, zij verdienen. Dit is vooruitgang. Digitaal kolonialisme. De rijkdom van enkelen, gebouwd op de arbeid van velen. En jij... Jij kijkt toe. Jij zwijgt... Het is normaal dat jouw werk gratis in hun databases belandt. Erkenning en compensatie bestaan niet. Hun credo is duidelijk: “Wij nemen. Wij gebruiken. Wij verdienen.” En jij ... Elke les, elke publicatie, elke zin die jij schrijft kan morgen worden gekopieerd door een machine. Jouw stem vervangen. Jouw werk vermarkt. Jouw waarde gestolen. Dit is roof. Dit is plundering. Dit is de moderne VOC. Het is een roofstaat. Een digitale kolonie....

Volgens de rechtse partijen PVV, BBB, FvD, VVD, JA21 en ‘Nederland voor de Nederlanders’ zullen Amerikanen binnenkort massaal naar Nederland komen. Ze vluchten voor fascisme, vervolging om hun geloof of geaardheid. De Verenigde Staten glijden af naar autocratie, de democratie kraakt en de dictatuur dreigt. Politieke chaos zal onvermijdelijk een vluchtelingenstroom op gang brengen die ook Nederland zal bereiken. En wij, als land van “orde, regels en menselijkheid”, zouden deze mensen met open armen moeten ontvangen. Het recht op bescherming is vanzelfsprekend. Barmhartigheid. Maar hier begint het verschil: de Amerikaanse vluchteling wordt gezien als een slachtoffer. Een slachtoffer van een ontspoorde politiek. Iemand die "bij ons hoort". Omdat hij geen ongewenste invloeden met zich meebrengt, een vreemde taal spreekt en geen gewoonten heeft die onze ‘beschaving’ zouden kunnen ondermijnen. De Amerikaanse vluchteling is vertrouwd, veilig, herkenbaar. De rest. De vluchteling u...

De publieke omroep wordt genadeloos kaalgeplukt door de politiek. Belangrijke programma’s verdwijnen: drama, documentaires, kunst en sport moeten het veld ruimen. De PVV en FvD willen de omroep zelfs helemaal afschaffen, terwijl VVD, JA21 en BBB zich tevreden stellen met één slap aftreksel van een zender, zonder sport, zonder diepgang. Het doel is glashelder: minder kwaliteit, meer ruimte voor de commerciële zenders die alleen maar draaien om cijfers en winst. Wie profiteert… Commerciële zenders . Hun enige doel: winst, niet maatschappelijke verantwoordelijkheid. Alles wat geen cent oplevert, verdwijnt: cultuur, diepgravende journalistiek. Betalingsmuren komen eraan. Wat ooit gratis was, sport, cultuur, documentaires, staat straks achter een decoder. Wie nog iets van waarde wil zien, betaalt tussen de 50 en 150 euro per maand, of meer. Sport abonnement. Serie of film… abonnement. Documentaire of drama... Weer een abonnement. Wéér... Commerciële zenders drukken de publieke omroep...

  Zwarte Vrijdag. Met kerstboom en kerstverlichting. Officieel pas na de laatste donderdag van november, maar in Nederland doen we alsof het al eeuwen onze cultuur is. Net zo vanzelfsprekend als pepernoten strooien en warme chocolademelk drinken. Maar nee. Winkels beginnen al in de tweede week van november. Met een stortvloed aan “kortingen”. Zeventig procent korting! Vaak niets meer dan misleiding. XXL-bedrog. En wij, wij rennen. Hijgend. Kwijlend. Massaal achter deze illusies aan. Ondertussen is Sinterklaas weer in het land. Zijn staf, zijn paard, eeuwenoude tradities… maar je zou het bijna niet merken. Overal worden we overspoeld door “MEGA DEALS”, “SUPER SALE” en “ALLEEN VANDAAG (de hele maand)”, tot de portemonnee leeg is. Zijn aanwezigheid op straat wordt gereduceerd tot een klein beeldje, wanhopig, vergeefs, zoekend naar aandacht. Opvallend is het gedrag van de zelfverklaarde hoeders van onze tradities. PVV’ers. “Nederland voor de Nederlanders” en andere rechts dragend...

Liberalisme draait om vrijheid: zeggen wat je wilt, ondernemen, je eigen leven bepalen. Klinkt mooi, maar in de praktijk is vrijheid vaak eenrichtingsverkeer. Vrijheid neem je, je deelt hem niet. De liberaal wil nemen, niet geven. Privébelang staat voorop. Collectieve verplichtingen stuiten op weerstand. Voor hem is vrijheid een bezit, geen gemeenschappelijk goed. Tot iemand iets terugvraagt: een bijdrage, een offer, een beetje solidariteit. Dan slaat de toon om. Elk beroep op rechtvaardigheid wordt verdacht. Grondwet en grondrechten veranderen in een schild voor eigenbelang. De VVD, de trotse voorvechter van vrije markt en persoonlijk ondernemerschap, zit zelf in financiële problemen. Politici moeten 3,5% van hun salaris afdragen aan de pa rtijkas. Wat ooit vanzelfsprekend was voor de linkerzijde, wordt nu realiteit voor de VVD. “Dit past niet binnen liberale uitgangspunten,” erkent de partij. “Socialistische praktijken!” roept een verontwaardigde VVD’er. VVD-politici en hun meelop...