Forum voor Democratie plundert de burger
Het begint nooit met één groot schandaal. Het begint met verschuivende grenzen.
Een etentje wordt een vergadering. Een declaratie wordt een uitleg. Een regeling wordt een recht.
Rond Forum voor Democratie is dat geen incident meer. Het is een patroon. Herhaling als standaard. Niet één keer mis, maar structureel hetzelfde.
Neem Martin Bos. 117 keer uit eten in twee jaar. Ruim 10.000 euro belastinggeld. Officieel: vergaderkosten. Feitelijk: restaurant na restaurant, publiek geld als betaalmiddel voor private tafels.
Stikstof “overleg” in een vleesrestaurant. Biefstukpuntjes onder "landbouwbeleid". Het is geen satire. Het is ingediend, goedgekeurd, vergoed.
En daar zit de kern. Niet in het bedrag. Niet op het bonnetje. Maar in de logica erachter. Alles is verdedigbaar zolang het op papier klopt.
Intussen leeft de burger in een andere orde. Vergaderen zonder tafels vol eten. Lunchen achter een scherm. Rekenen in plaats van declareren.
En dan de volgende laag: draaideurpolitiek. FvD-Kamerleden die kort zitten en vertrekken. Wachtgeld dat automatisch volgt. Nieuwe instroom die dezelfde cyclus opnieuw begint.
Formeel klopt alles. Het systeem is er precies op gebouwd. Overgang. Bescherming. Continuïteit.
Maar het resultaat is helder. Een politieke laag die wisselt, terwijl de geldstroom blijft doorlopen, is bewust en stelselmatig aan het frauderen.
Niet één incident veroorzaakt dit beeld. Herhaling doet het werk. Steeds hetzelfde patroon. Steeds dezelfde uitkomst. De burger betaalt.
En zo is de conclusie onontkoombaar: het schuift niet. Het staat al vast. Van publieke dienst naar privé-arrangement. Van vertegenwoordiging naar vergoeding. Van politiek mandaat naar betaalde vakanties.
Reacties
Een reactie posten