De grootste ‘woke’ van Den Haag

John E Schlechter -Doetinchem

 Den Haag blinkt ergens in uit. Niet in het oplossen van problemen, maar in het plakken van etiketten. Geef iets een naam, linkse woke en rechtse woke, en het debat is voorbij voordat het begonnen is.

Jarenlang waren kunst, cultuur, bibliotheken en ontwikkelingssamenwerking de favoriete doelwitten. Twee woorden volstonden om investeringen in onderwijs, cultuur of gelijke kansen af te serveren als overbodige luxe. Linkse woke.

Nu is hetzelfde frame terug. Alleen de rollen zijn omgedraaid. Politie, defensie, strengere straffen, grensbewaking en belastingvoordelen voor bedrijven heten ineens rechtse woke. De techniek is exact dezelfde. Een etiket vervangt een argument.

Ook woke is zo'n leeggelopen containerbegrip geworden. Rechts gebruikt het voor alles wat riekt naar moraal of politieke correctheid. Links voor alles wat draait om ongelijkheid en uitsluiting. De betekenis doet er nauwelijks nog toe. Het woord is vooral een wapen om de ander weg te zetten.

En daar begint het echte probleem.

Een democratie draait niet om gelijk hebben. Ze draait om het toetsen van ideeën. Links en rechts kijken verschillend naar de samenleving. Links investeert in onderwijs, cultuur, sociale zekerheid en gelijke kansen. Rechts legt de nadruk op veiligheid, eigen- verantwoordelijkheid, orde en handhaving. Over die keuzes mag het schuren. Sterker nog: dat moet.

Maar twijfel heeft plaatsgemaakt voor zekerheid. Niet de sterkste argumenten winnen, maar de scherpste oneliners. Politiek lijkt steeds meer op een permanente campagne. Beeldvorming verdringt inhoud. Verontwaardiging scoort beter dan nuance. Luisteren verliest van scoren.

Ondertussen stapelen de echte problemen zich op. Starters vinden geen woning. De zorg piept en kraakt. Leraren haken af. Ondernemers zoeken personeel. Gezinnen voelen de druk van stijgende kosten. Geen van die problemen verdwijnt door een nieuw frame of een slimmer verkiezingsfilmpje.

Misschien is dát wel de grootste hobby van Den Haag: woorden belangrijker maken dan oplossingen. Zolang politici elkaar blijven bestoken met labels in plaats van argumenten, verandert er weinig.

Dan verliezen niet links of rechts.

Maar U!

Moedermelk chemisch vervuild. >

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

John E Schlechter -Doetinchem
Nieuwe Politieke Stroming: "Kapitaal-Soevereiniteit" -------- In de moderne geopolitiek ontstaat een nieuwe stroming waarin kapitaal niet alleen een economisch middel is, maar een strategisch instrument om soevereiniteit te verwerven. Deze stroming, hier aangeduid als "Kapitaal-Soevereiniteit," illustreert hoe financiële macht wordt ingezet om fysieke gebieden en politieke invloed te verkrijgen. Een treffend voorbeeld is Donald Trumps voorstel om Groenland van Denemarken te kopen. Hoewel het idee aanvankelijk als absurd werd afgedaan, onthult het een bredere trend: landen of groepen met aanzienlijke financiële middelen proberen territoriale controle te verwerven door economische dominantie. In een wereld waar ‘wie betaalt, bepaalt’ steeds meer realiteit wordt, krijgen dergelijke voorstellen een geopolitieke dimensie. Het kopen van strategische stukken land of infrastructuur, zoals havens, energiecentrales of zelfs hele regio's,  verandert eigendom in een ma...
Read more »

ChatGPT: “Kennis voor de rijken, kruimels voor de rest.”

John E Schlechter -Doetinchem
Afbeelding
John Tabé is kritisch op ChatGPT. Voor hem is het niet slechts een toegangspoort tot grenzeloze kennis; het is een symbool van ongelijkheid en machtsconcentratie. “Onmiskenbaar een revolutie,” erkent hij, “maar het is ook een instrument waarmee rijkdom en controle geconcentreerd worden.” Waar velen ChatGPT zien als een toegangspoort tot kennis, ziet Tabé een gesloten deur met een prijskaartje. “Kennis is geen recht meer, maar een luxeproduct. Gratis gebruikers krijgen kruimels. Betaal een beetje, dan krijg je een korst. Maar het brood… Dat ligt achter slot en grendel, en alleen de bakker heeft de sleutel.” En de prijs die je betaalt gaat verder dan geld. Je betaalt met iets veel waardevollers: je data. “Elke vraag, elke zin, elk gesprek, elk beeld, elke zucht, elke emoties wordt opgeslagen. Jij levert de input, zij cashen de opbrengst. Jij raakt je privacy kwijt, zij bouwen imperiums.” Maar volgens Tabé zit de echte dreiging dieper. Het gaat niet alleen om wat je deelt, maar ook om...
Read more »

VVD’er Dilan Yeşilgöz: “de tweede Anne Frank”

John E Schlechter -Doetinchem
Afbeelding
Dilan Yeşilgöz presenteerde zichzelf tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen als de ultieme "heldin van de vrijheid": een meisje dat uit Turkije vluchtte, via Nederland naar de top klom, van raadslid, Kamerlid, minister van Justitie, fractievoorzitter en lijsttrekker voor de VVD. Ze noemt zichzelf de “pitbull op naaldhakken” en heeft de ambitie om minister-president te worden. Maar haar verhaal is minder heroïsch dan ze doet voorkomen. In plaats van een gevaarlijke reis over de Middellandse Zee, kwam Dilan, na-reisregeling, netjes met een Louis Vuitton handtasje en een regulier KLM-vliegticket naar Nederland, betaald door de staat. Haar vader was al hier en de kerk zorgde voor onderdak. Een warm welkom. Een comfortabele start in een nieuw land: Nederland. In een interview met The Times noemde Dilan zichzelf ooit de “tweede Anne Frank”. Ja, echt. Anne Frank, het meisje dat door de NS-goederentrein naar Auschwitz werd gedeporteerd en gedood, wordt door Dilan in één adem ge...
Read more »